Son BIsexual, son BIsible. Pola loita dos dereitos das mulleres lesbianas, bisexuais, trans e persoas trans e non binarias.
Queda moito por facer para ser Nós Mesmas
Nin disfóricas nin incongruentes.
Reivindicación
Bicada polas rúas do centro Vigo.
Son BIsexual, son BIsible.


Cargo que ocupas en la asociación o agrupación en la que estás y a qué se dedica ésta.
Hace casi tres años un pequeño grupo de amigas decidimos fundar una entidad que nos diera espacio en la ciudad a falta de ninguna entidad que acogiese al colectivo de mujeres lesbianas y bisexuales ya que no existia ninguna asociación en Vigo.
Decidimos centrarnos sólo en mujer ya que por un lado no había ningún hombre que se comprometiese a cargar con la responsabilidad que implica crear una asociación y por otro lado, consideramos que en muchas asociaciones mixtas las mujeres y su lucha siempre pasa a un segundo plano.
Oficialmente, en los papeles, tengo el cargo de presidenta, pero Nós Mesmas no es una organización jerárquica ya que todas trabajamos en todo y decidimos conjuntamente de forma asamblearia.
Qué te motiva a luchar por los derechos de las lesbianas?
Me motiva saber que aún queda mucho por conseguir para poder ser nosotras mismas y vivir libremente, y cada día poner mi granito de arena para que una asociación como la nuestra pueda dejar de ser necesaria en un futuro y que no tengan que venir chicas por que se sientan mal consigo mismas simplemente por gustarle otra mujer y que en muchas casos son rechazas por sus entornos.
Alguna vez te has sentido discriminada o rechazada por tu orientación sexual?
Si, muchas. Y supongo que muchas de nosotras podríamos enumerar casos y casos cotidianos, en mayor o menor medida sangrantes, que te hacen sentir diferente (en el mal sentido) y menospreciada, sintiendote mal contigo misma.
Un ejemplo de las que más me dolían ha sido el hecho de sentir que mis decisiones, gustos o problemas como “lesbiana” (salir por ambiente, hablar de que me gustaba alguien...) no tenían la misma importancia que las de mis amigas heteros y siempre eran relegadas.
Y como anécdota que me pasó y que me hizo ver como está organizada la sociedad, fue cuando en mis primeros años de universidad tuve que llegar a denunciar a una chica por acoso que supuestamente estaba enamorada de mi, me perseguía, se colaba en mis clases, me acosaba e insultaba, hasta llegó a empujarme a la carretera! el caso es que, cuando la denuncia, en la policía no creían que no hubiera tenido relación con ella y al negarlo solo me preguntaban que si yo le había dado esperanzas y simplemente me decían que no sabían como tratarlo. Ya en el juicio, lo único que me pregunto mi abogado defensor fue “pero ¿tú eres lesbiana?” como si eso justificase toda la actuación de la otra persona. En fin!
A qué edad saliste del armario y cómo se lo tomó tu familia y tu entorno?
Ante esta pregunta tengo que decir que fui una cobarde, lo mantuve escondido con una doble vida y lo único que hice fue irme a estudiar fuera desde los 18 para poder vivir mi sexualidad. No fue hasta que volví a Vigo hace unos 3 años que empece a salir aquí del armario y ha habido de todo, pero no he contado con el apoyo de mi familia, pero tiempo al tiempo y paciencia.
Qué es lo que nos queda aún por conseguir?
Vivir de una forma libre sin que nuestra orientación sea un aspecto a tener en cuenta.
Para esto la educación es un pilar fundamental del cambio y por supuesto, los políticos de turno y sus partidos, nadie se puede sentir con el poder de utilizar nuestros derechos como de “quita y pon” para llenar las urnas...cambiando esto, poco a poco, conseguiremos una sociedad igualitaria, aunque suena un poco utópico!
Cuál es tu meta en cuanto a la lucha por los derechos LGTB
Lo que comentaba antes, conseguir que asociaciones LGTB como la nuestra desaparezcan porque no sean necesarias y levantado un poco la vista de nuestro ombligo, personalmente me siento muy afortunada de vivir aquí al pensar que hay países que simplemente por ser lesbiana me matarían, violarían....para corregirme.
Por qué crees que las lesbianas somos más invisibles y por qué nos faltan referentes?
“Por que nos da la gana”. Es cierto que todo se debe al patriarcado y la sociedad heterocentrista en la que vivimos, de la doble discriminación por ser mujer y lesbiana, pero creo que hay que dejar ya las causas que nos hacen invisibles y tomar otro papel activo porque nosotras somos protagonistas de nuestras vidas y nosotras decidimos tener este papel, la verdadera solución es que cada una de nosotras luche por sí misma y ser visibles en nuestro día a día en todos los aspectos de nuestra vida es lo que realmente hace que podamos construir una vida sin silencios y así cambiaremos la realidad.
Aunque me repito, esto que se dice asi tan a la ligera a mi me ha costado trabajo y es complicado de hacer, pero debemos de tomar las riendas y empoderarnos como mujeres.
A qué tipo de activismo te dedicas en la actualidad?
Me considero activista y me gusta participar en todos los aspectos en los que creo que esta sociedad ha de cambiar. Soy una persona “normal” que defiende el feminismo, una política diferente a la que estamos acostumbradas, los derechos del colectivo LGTB... porque creo que cada una podemos aportar para poder cambiar las cosas y si se me permite decirlo, me cabrea mucho que la gente sólo se limite al victimismo.
Alguien o algo que te inspira?
Me inspira el día a día, lo que vivo y pensar que cada granito cuenta para ir cambiando poco a poco las cosas y me da fuerza cuando alguien se acerca a algún acto de los que organizamos, queriéndose informar de qué hacemos y dándonos su apoyo para que sigamos y todas esas mujeres que han pasado por la asociación estos tres años y que hemos dado nuestro apoyo y en cierta manera nos lo agradecen.
Xiana Pérez
Entrevista para Revista MiraLes



BASES CONCURSO FOTOGRAFÍA:
“A MIÑA VISIÓN DO ORGULLO”
ORGULLO LGTB 2011
ASOCIACIÓN NÓS MESMAS
1.Poderá presentarse calquera persoa, sen ningún tipo de restrición.
2. A temática do concurso é “A miña visión do Orgullo”, ás fotografías poderán ter calquera contido mentres o tema ou explicación da mesma (ver punto 3) verse sobre a reivindicación dos dereitos LGTB, a visibilización do colectivo ou outro/s tema en positivo sempre que non menosprecen, ridiculicen ou ataquen de calquera xeito os dereitos, reivindicacións e ás persoas LGTB. A Xunta Directiva da Asociación gárdase o dereito de non aceptar a concurso ás fotografías que non cumpran este requisito (o autor ou autora será avisado para a súa recollida).
3. A fotografía deberá vir acompañada dunha pequena explicación persoal de porque esa é a túa visión do Orgullo. O escrito estará mecanografado, terá un máximo de 5 liñas en Arial 12 e a dobre espazo e non estará asinado.
4. O número de fotografías a presentar por participante está limitada a 1.
5. O formato das fotografías será como máximo en A4 (21x29cm). Admitiranse fotos en cor e en branco e negro.
6. Cada fotografía levará un seudónimo escrito por detrás que o vincule có autor ou autora e o documento coa explicación (punto 3). Ademais entregarase, nun sobre pechado có seudónimo escrito por fora, unha folla cos datos persoais (nome, apelidos, DNI, dirección, correo electrónico e teléfono de contacto).
7. As fotografías serán enviadas á seguinte dirección:
“CONCURSO DE FOTOGRAFÍA “A MIÑA VISIÓN DO ORGULLO”
Asociación Nós Mesmas, rúa Moaña nº2 2ºIzq 36209 Vigo
Ou poden entregarse na Casa da Muller sita na rúa Romil, nº20 (en horario de 17.30 a 21.30).
A data límite de admisión das fotografías será o día 17 de xuño de 2011 (ás 19.30h no caso de entregalas na Casa da Muller).
Dende o 13/06 ampliase a recepción de fotografías via mail a aso_nosmesmas@hotmail.com ou a nosmesmas@felgtb.org coa mesma data de recepción (17 de xuño) ata as 21.30h.
8. De todas as fotografías recibidas seleccionaranse as tres máis votadas, que recibirán un premio.
A votación será pública e mentres estean expostas. As fotografías exporanse na Casa da Muller (rúa Romil, 20) desde o 20/06/2011 ata o 24/06/2011 en horario de 17.30h a 21.30h e o domingo 26/06/2011 nos actos de rúa que organiza a Asociación Nós Mesmas polo Orgullo LGTB (contactar coa asociación para confirmar lugar). Cada fotografía exporase numerada e coa explicación do autor ou autora. E serán votadas polo público que asista a mesma.
O reconto dos votos realizarase o 27/06/2011 na Casa da Muller ás 19h, sendo este de aceso público.
En caso de existir empate, será a Xunta Directiva a que decida baixo o seu criterio, como queda o desempate.
Os premios serán los seguintes:
· Primeiro premio: Marco dixital.
· Segundo premio: Tarxeta MicroSD e regalo da Asociación.
· Terceiro premio: regalo da Asociación.
A entrega de premios terá lugar o día 28/06/2011 nos actos de rúa que realizará a Asociación pola tarde (contactar coa organización para concretar hora e lugar).
9. As fotografías premiadas pasarán a formar parte do arquivo da Asociación Nós Mesmas e poderá ser utilizada en futuras campañas nomeando ao autor ou autora da mesma (nome ou seudónimo). O resto das fotografías poderán ser recollidas por os autores ou autoras contactando antes coa Asociación no teléfono 647774051. Quen o desexe, pode enviar sobre e selo coa dirección para remitirlle a foto por correo ordinario, a organización non se fai cargo de posibles perdas.
10. Participar supón aceptar estas bases e a inapelable decisión da votación ou no caso, do desempate por parte da Xunta Directiva.
Para calquera dúbida escribir a aso_nosmesmas@hotmail.com
nosmesmas@felgtb.org


CONCENTRACIÓN pola VISIBILIDADE LÉSBICA fronte ao mercado do Calvario!!!
e despois....MESA REDONDA "LESBOFÓBIA NO ÁMBITO EDUCATIVO E LABORAL"
O 26 de Abril, celebrase o Dia da Visibilidade Lésbica, nesta data, como en calquera outra, mostrámonos ante a sociedade como mulleres visibles, libres e empoderadas. Pero para que todas as mulleres lesbianas vivamos sen a opresión da invisibilidade, á que esta sociedade patriarcal e heterosexista nos ten afeitas, temos que seguir loitando e reclamando a consecución do noso dereito como lésbicas, ante unha sociedade que non é igualitaria.
A educación e o emprego, son dous ámbitos onde crecemos e nos desenvolvemos, seguen a ser canles da lesbofobia, áreas nas que actualmente, a muller lesbiana segue a ser invisibilizada, insultada, despedida, denigrada, agredida psicolóxica e ás veces fisicamente e onde o patriarcado xoga un papel fundamental, no mantenemento do machismo e o patrón heterosexual a que as mulleres lésbicas nos vemos sometidas continuamente, sobre todo por parte dos contaminados medios de comunicación, que moitas veces, tenden a insultar e ridiculizar a nosa loita.
Por todo isto e porque temos que seguir loitando, formando e informando ao resto de mulleres, a través de espacios e reivindicacións como as que se realizarán o vindouro martes 26 de Abril, dia da visibilidade lésbica, onde todas as mulleres estades convidades.
Convocatória:
19:00h. Diante do Mercado do Calvário, concentración por la visibilidade lésbica.
20:00h. Palestra no Centro Social Lume. (Alcalde Gregorio Espino, nº55)
Onde analizaremos a situación da lesbofobia nos centros educativos e no entorno laboral.
As relatoras serán:
Isabel Quintairos__nos falará da súa perspectiva e das súas vivencias no seu anterior lugar de traballo (COPE), no que chegaron a despedila e no xuizo anularon dito despedimento.
Tereixa Dacosta__mostrará o traballo do STEG en relación a Diversidade Afectivo Sexual e falará dende o punto de vista de mestra.
Montserrat Gil__narrará en primeira pesoa a súa experiencia como estudante universitaria, muller e lesbiana.Cómo foron eses anos e cal é a súa percepción do problema.
Achéga-te!
Todo isto en que se traduce?
Traducese nun grupo aberto e cambiante de persoas, cada unha cos seus propios criterios sobre cales son os temas que máis nos afectan, pero dende o traballo asambleario e horizontal, buscamos puntos en común, respetando as nosas diferencias.
Queremos facer, crear, aportar ideas e accións para erradicar a discriminación que segue existindo contras o colectivo LGTBI, e sobre todo, as mulleres lesbianas, bisexuais e trans na Galiza e no mundo.
Levámolo a cabo mediante accións sociais nacidas e impulsadas por as propias participantes que rachen có patriarcado e o cisheterosexismo social e nos empoderen co fin de rematar coa violencia social e institucionalizada contra as disidencias.
Queremos facer, crear e aportar ideas e accións por que se non nos facemos ver e oír, segueremos sen avanzar, e queda moito camiño por percorrer!!!